Pebrero 1, 2015; Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon

Marcos 1:21-28

Nagpunta sina Jesus sa Capernaum, at nang sumunod na Araw ng Pamamahinga ay pumasok si Jesus sa sinagoga at nagturo. Namangha ang mga tao sapagkat nagtuturo siya nang may kapangyarihan, hindi tulad ng mga tagapagturo ng Kautusan. Bigla namang pumasok sa sinagoga ang isang lalaking sinasapian ng masamang espiritu. Ito'y sumigaw, "Ano ang pakay mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Naparito ka ba upang kami'y puksain? Kilala kita, ikaw ang Banal na mula sa Diyos." Ngunit iniutos ni Jesus sa masamang espiritu, "Tumahimik ka! Lumabas ka sa kanya!"

Pinangisay ng masamang espiritu ang lalaki at sumisigaw itong lumabas sa kanya. Ang lahat ay namangha kaya't sila'y nagtanungan sa isa't isa, "Paanong nangyari iyon? Ito ay isang kakaibang katuruan! Makapangyarihan niyang nauutusan ang masasamang espiritu, at sumusunod naman ang mga ito sa kanya." Dahil dito, mabilis na kumalat sa buong Galilea ang balita tungkol kay Jesus.

Pagninilay:

Si Jesus ang aking mangagamot, siya ang nagpagaling sa aking sakit sa puso. Taimtim na panalangin ang aking ginawa ay ako’y kanyang pinakinggan. Ako’y nagpapasalamat ng buong puso sa ating Panginoon kung hindi ako gumaling wala na ako ngayon, wala na akong pagkakataon maglingkod sa kanya. Kung kaya naman ako ngayon ay naglilingkod sa aming parokya at hiling ko sa kanya gabayan niya ako magampanan ko ng tapat ang aking mga gawain sa aming simbahan.

Salamat Panginoon tunay kang mapagmahal at mabait.

Enero 30, 2015

Marcos 4:26-34

Sinabi pa ni Jesus, “Ang kaharian ng Diyos ay maitutulad sa isang taong naghasik ng binhi sa kanyang bukid. Natutulog siya kung gabi at bumabangon kung araw. Samantala, ang binhi ay tumutubo at lumalago ngunit hindi alam ng naghasik kung paano. Ang lupa ang nagpapasibol at nagpapabunga sa mga pananim; usbong muna ang lumilitaw, saka ang tangkay; pagkatapos, nahihitik ito sa butil. Kapag hinog na ang mga butil, agad niya itong ipagagapas sapagkat panahon na para ito'y anihin.”

“Saan pa natin maihahambing ang kaharian ng Diyos? Anong talinhaga ang gagamitin natin upang mailarawan ito?” tanong ni Jesus. “Ang katulad nito ay butil ng mustasa na siyang pinakamaliit sa lahat ng binhi. Ngunit kapag itinanim, ito'y lumalago at nagiging pinakamalaki sa lahat ng tanim; ito'y nagkakasanga nang mayabong, kaya't ang mga ibon ay nakakapamugad sa lilim nito.”

Ipinangaral ni Jesus sa kanila ang mensahe sa pamamagitan ng maraming talinhagang tulad ng mga ito, ayon sa abot ng kanilang pang-unawa. Hindi siya nangaral sa kanila nang hindi gumagamit ng talinhaga; ngunit ipinapaliwanag niya ang mga ito sa kanyang mga alagad kapag sila-sila na lamang.

Pagninilay:

Taong 1994 ng mabigyan ng pagkakataon ang aming pamilya na ampunin si Cory, isang 8 taong gulang na bata. Noong mga panahon na iyon, nasa krisis ang kanilang pamilya at silang mga magkakapatid ay nagkahiwa-hiwalay dala ng maraming problema at kahirapan ng buhay. Magkasama kami sa aking kwarto at hati kami sa lahat ng bagay. Walang gabi na hindi kami nag-uusap kahit anong pagod namin sa pag-aaral; at sabay kami magdasal bago matulog. 

Naalala ko, madalas ko siyang pagsabihan: “Okay lang yang nangyari sa ‘yo. ‘Wag mo gaanong dibdibin yan. Forgive and try to forget. Tapos na ‘yan. Mahalaga, makapagtapos ka at matutunan mo ang makibagay sa kapwa.” 

Lumipas ang maraming taon at si Cory ay kinuha na kanyang hipag. Nagulat ako ng tawagan niya ako isang bisperas ng Pasko. Sabi niya: “Ate, sana madala kita dito sa Dubai. Mahirap na masaya ang trabaho basta huwag ka lang mapili. Sabi mo mga sa akin, matuto ako makibagay sa ibang tao, di ba? Dito Ate, iba’t ibang lahi ang nakakasalamuha ko. Pinakikisamahan ko silang mabuti gaya ng sabi mo sa kin dati.” Natuwa ako sa mga sinabi niya dahil hindi pala niya kinalimutan ang mga payo at paalala ko sa kanya. Hindi ko inakala na nakapagtanim ako ng kabutihan sa kanya. Sa ngayon, napag-aral niya ang kanyang mga kapatid at si Ernest ay papunta na rin ng Middle East para magtrabaho. Ang aking naibahaging payo sa kanya ay siya ring kanyang ibinabahagi sa kanyang mga kapatid.

Sa mga sandaling ito, tanungin natin ang ating sarili, “Nakapagtanim ba ako ng butil ng pananampalataya at kabutihan sa araw na ito sa ibang tao?” Napakahalaga ng pagninilay na ito sa atin bilang Kristiyano upang hindi natin makalimutan ang isa sa mahalaga nating misyon sa buhay – ang makapagtanim ng butil ng Panginoon sa puso ng ating kapwa sa pamamagitan ng pagbabahagi at pagsasabuhay nito gaya ng nasasaad sa Marcos 4: 26-34. 

Enero 29, 2015

Marcos 4:21-25

Nagpatuloy si Jesus ng pagsasalita. Sinabi niya, "Sinisindihan ba ang ilawan upang itago sa isang malaking takalan, b o kaya'y sa ilalim ng higaan? Hindi ba't kapag nasindihan na ay inilalagay ito sa talagang patungan ng ilaw? Walang natatagong di malalantad, at walang lihim na di mabubunyag. Makinig ang may pandinig!"

Idinugtong pa niya, “Unawain ninyong mabuti ang inyong naririnig. Ang panukat na ginagamit ninyo sa iba ay siya ring gagamiting panukat sa inyo, at higit pa roon. Sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa.”

Pagninilay:

Bata pa ako ay kinaugalian ko na ang mamuhay ng mag-isa. Likas kasi akong mahiyain at hindi palakibo at palakaibigan. Ang pagiging tahimik at walang kibo ay siya kong mascara upang itago ang likas kong pagkatao. Sarili kong buhay ang iniintindi ko at hindi nakikihalubilo sa iba. Bagama’t tahimik lang ako, may itinatago naman akong talino at diretso ayon sap unto sa pagtalakay ng mga bagay-bagay. Hindi ako relihiyoso, at madalas ay hindi ako nagsisimba tuwing Linggo dahil malayo sa amin ang simbahan at tatawid ka pa ng ilog para makarating ditto.

Nang magmarriage encounter kami ng aking maybahay na si Remy sa isang Catholic Charismatic Community (BLD) noong 1992 ay nagging palabasa ako ng Salita ng Diyos at natutunan ko ang kahalagahan nito. Dumalo ako ng iba’t ibang seminars, pagtuturo, upang ganap kong makilalala si Kristo. Naging aktibo ako sa komunidad at natutunan ko na ang tao ay hindi nabubuhay sa sarili lamang. Bilang Kristyano at bilang tagasunod ni Kristo, kailangan nating makipag-ugnayan sa kapwa at ipamarali ang katotohanan, ang katotohanan ayon kay Kristo Jesus, sapagkat ang katotohanan ang magpapalaya sa atin. Nararapat lamang na ipagpatuloy ang naiwang gawain ng ating Panginoon dito sa mundo sa pamamagitan ng pagiging disipulo at pagpapahayag ng Mabuting Balita – ang Salita ng Diyos nang sa gayon ito ay maging gabay natin sa pagtahak sa buhay kabanalan. Dapat lang na tayo ay maging magandang halimbawa, tulad ng ilaw ni Kristo na nagliliwanag, upang mapamarisan ng mga nakakakita dito.

Nararapat lang na huwag itago ang talentong ibiigay ng Diyos sa atin at gamitin ito sa paglilingkod para sa kapakanan ng iba at sa kaluwalhatian ng Diyos.

(Bro. Boy C. Hernandez)

Enero 28, 2015

Marcos 4:1-20

Muling nagturo si Jesus sa tabi ng Lawa ng Galilea...Ganito ang sinabi niya: "Makinig kayo! May isang magsasakang lumabas upang maghasik ng binhi. Sa kanyang paghahasik ay may mga binhing nalaglag sa daan. Dumating ang mga ibon at tinuka ang mga iyon. May mga binhi namang nalaglag sa batuhan. Bagama't kaunti lamang ang lupa roon, agad sumibol ang mga binhing iyon. Ngunit nang tumindi ang sikat ng araw, nalanta at natuyo ang mga binhing tumubo, palibhasa'y hindi ito masyadong nag-ugat. May mga binhi namang nalaglag sa may damuhang matinik; nang lumago ang mga damo, sinakal nito ang mga binhing tumubo, kaya't hindi nakapamunga ang mga binhi.At may mga binhi namang nalaglag sa matabang lupa. Ang mga ito ay tumubo, lumago, at namunga nang marami; may nagkabutil ng tigtatatlumpu, tig-aanimnapu, at tigsasandaan." Sinabi pa ni Jesus, "Makinig ang may pandinig." … ang binhing inihahasik ay ang mensahe tungkol sa kaharian ng Diyos at ang mga binhi namang nalaglag sa daan ay ang mga taong nakikinig sa mensahe ng Diyos. Pagkarinig nila'y dumating si Satanas at inalis ang mensaheng inihasik sa kanila. "Ang katulad ng mga binhing nalaglag sa batuhan ay ang mga taong nakikinig at malugod na tumatanggap sa mensahe ng Diyos. Subalit ang mensahe ay hindi tumitimo sa kanilang puso kaya't hindi sila nananatili doon. Pagdating ng kapighatian o pag-uusig dahil sa mensahe ng Diyos, agad silang sumusuko.

"Ito naman ang kahulugan ng mga binhing nalaglag sa may damuhang matinik. May mga taong nakikinig ng mensahe ng Diyos ngunit dahil sa alalahanin sa buhay na ito, pagkasilaw sa salapi, o kaya'y pagkahumaling sa ibang mga bagay, ang mensahe ay nawalan na ng puwang sa kanilang puso kaya't hindi ito nakapamunga.

"Ito naman ang kahulugan ng mga binhing nalaglag sa matabang lupa. May mga taong nakikinig at tumatanggap sa mensahe ng Diyos at namumunga nang masagana; may tigtatatlumpu, may tig-aanimnapu at may tigsasandaan."

Pagninilay:

Sa malawak na sakahan, ang Simbahan, ang Salita ng Diyos ay inihahasik sa lahat katulad ng binhing ihinasik ng magsasaka sa Ebanghelyo ngayon.

Dahil sa ang mga tao’y naging matitigas ang ulo, ang Salita o mensaheng ipnangaral ni Hesus ay “Malapit na dumating ang Kaharian ng Diyos. Magsisi, at making sa Mabuting Balita.” Ang mensaheng ito ay makahulugan pa rin ngayon at ayon nga sa utos ni Kristo ‘ang may tainga ay makinig’ dahil ang pananampalataya ay nakakamit sa pakikinig sa Salita ng Diyos.

Subalit ang pagkaunawa sa katotohanan ay hindi para sa lahat; ito’y pribiliheyong ipinagkakaloob lamang sa tunay na mga tagasunod ni Kristo. Yaon lamang may mga pusong taos na tumatanggap sa Salita ng Diyos ang makakaunawa nito.

Sa pamamagitan ng paggamit ng mga Talinhaga, hindi ni Jesus isinasantabi ang madlang nakikinig. Binubunot lamang niya yaong ipinagkakanulo ng kawalan ng interes ang taos nilang kagustuhang making at makaunawa sa Salita ng Diyos. Ang kanilang tugon ay nagpapahayag ng mga pusong tulad ng mabatong daan na tumatangging ibaon ang Salita ng Diyos sa kanilang mga puso. Kaya hinusgahan nila ang kanilang mga sarili sa kawalan nila ng pananampalataya, tulad ng isinasaad sa 2 Tesalonica 2:10 : “Sila’y napahamak dahil tumanggi silang mahalin ang katotohanan nang sa gayon sila ay maligtas.”

Ang mga talinhaga ay hindi ikinukubli ang katotohanan. Tumutulong ito upang magkaroon ng pagkagutom sa kahulugan ng mensahe ang mga tao. At ang tunay na nakarinig ay masumpungan ang Diyos na siyang makakapagpahayag ng katotohanan sa kanilang mga puso. Ang katotohanan ay hindi ipinapahayag sa lahat subalit ayon sa Banal na Kasulatan ay “ipinakakaloob ng Diyos doon sa taos-pusong tumatanggap sa Salita ng Diyos.

Yaong may mga pusong bato ay tahasang tumatanggi sa Salita ng Diyos. Ayon nga kay Kristo sa ebanghelyong isinulat ni San Marcos “ sila’y tingin nang tingin ngunit di makakita” at “dinig nang dinig ngunit di makaunawa; kung hindi, sila sana’y nagbalik loob at pinatawad.

May iba’t-ibang antas ang katigasan ng puso ng tao: “Ang ibang tao ay tulad ng binhing inihasik sa daan kung saan inihasik ang salita. Nang ito’y kanilang marinig, si Satanas ay dumating at tinangay ang salitang inihasik sa kanila.” “May iba namang tulad ng binhing ihinasik sa mabatong lugar. Narinig ang Salita at agad na masayang tinanggap. Kaya lang dahil sa hindi sila nag-ugat, hindi nagtagal ang kanilang buhay at sila’y namatay. Nang dumating ang mga suliranin at pag-uusig dahil sa Salita ng Diyos sila’y kaagad sumuko.”

“Yaong iba naman, tulad ng mga binhing ihinasik sa damuhang matinik ay narinig ang salita; subalit ang mga alalahanin sa buhay, ang pagkasilaw sa kayamanan at ang pagnanasa sa maraming bagay ay dumating at nawalan ng puwang ang Salita sa kanilang puso kung kaya’t hindi ito nakapamunga.”

Enero 27, 2015

Marcos 3:31-35

Dumating ang ina at mga kapatid ni Jesus. Sila'y nasa labas ng bahay at ipinapatawag siya. Nang oras na iyon ay maraming taong nakaupo sa palibot ni Jesus. May nagsabi sa kanya, "Nasa labas po at naghihintay ang inyong ina at mga kapatid."

“Sino ang aking ina at mga kapatid?” tanong naman ni Jesus. Tumingin siya sa mga nakaupo sa palibot at sinabi, “Sila ang aking ina at mga kapatid! Sapagkat ang sinumang sumusunod sa kalooban ng Diyos ay siyang aking ina at mga kapatid.”

Pagninilay:

Ang pagsunod o obedience ay nakaugat sa isang malalim na relasyon tulad ng ugnayan ng mga anak sa mga magulang at sa pagsusunuran ng mga magkakapatid. Ang pagsunod ay isang ugali na nag-uugat sa pamilya at isa ring pagpapahalaga na nagbubuklod sa mga anak sa magulang at sa mga magkakapatid, Ang isang pamilyang masunurin ay mananatiling matatag kahit sa gitna ng unos at ang pamilyang nagkakanya-kanya ay madaling mabuwag.

Kaya hindi kataka-taka kung ihinalintulad ni Jesus ang mga sumusunod sa kalooban ng Diyos sa kanyang Ina’t mga kapatid. Sa kanyang inang si Maria, at mga kaanak una niyang nasaksihan kung paano sumunod sa kalooban ng Diyos. At sa kanila rin ni Jesus unang natutuhan ang pagiging masunurin.

Maituturing ko bang Ina at kapatid ni Jesus dahil sa ako’y masusnurin sa kaooban ng Diyos? O ako’y yaong di kaano-ano ni Jesus dahil ang sinusunod ko lamang ay ang sariling kagustuhan.

Enero 26, 2015; San Timoteo at San Tito, mga Obispo

Lucas 10:1-9 / Marcos 3:22-30

Pagkatapos nito, pumili ang Panginoon ng pitumpu't dalawa. Sila ay isinugo niya nang dala-dalawa sa bawat bayan at pook na pupuntahan niya. Sinabi niya sa kanila, "Napakarami ng aanihin ngunit kakaunti ang mga mag-aani. Idalangin ninyo sa may-ari ng aanihin na magpadala siya ng mga mag-aani. Sige pumunta na kayo! Isinusugo ko kayong parang mga tupa sa gitna ng mababangis na asong-gubat. Huwag kayong magdala ng lalagyan ng pera, bag, o sandalyas. Huwag na kayong makikipagbatian kaninuman sa daan. Pagpasok ninyo sa alinmang bahay, sabihin muna ninyo, 'Maghari nawa ang kapayapaan sa bahay na ito!' Kung maibigin sa kapayapaan ang nakatira roon, tatanggapin nila ang kapayapaan ninyo; ngunit kung hindi, babalik sa inyo ang inyong kapayapaan. Makituloy kayo sa bahay na iyan at huwag kayong magpapalipat-lipat ng tinutuluyan. Kainin ninyo at inumin ang anumang ihain sa inyo sapagkat ang manggagawa ay may karapatang tumanggap ng sweldo. Kapag tinanggap kayo sa alinmang bayan, kainin ninyo ang anumang ihain sa inyo. Pagalingin ninyo ang mga maysakit at sabihin sa mga tagaroon, 'Malapit na kayong pagharian ng Diyos.’

Pagninilay:

Bagama’t si Jesus ay tanyag dahil sa kanyang mga kabutihang ginawa at maraming pumupuri sa kanya, marami rin ang pumupula sa kanya, isa na rito ang mga Tagapagturo ng mga Kautusan. Sa kanilang kapalaluan hindi nila matanggap na si Jesus ay mas marunong at mas banal kaysa sa kanila. Kaya’t ganoon na lamang ang pagkainggit nila sa Panginoon. Subalit sa mga pag-aalipustang ito si Jesus ay di natinag dahil kilala niya kung sino Siya. Wala siyang insecurities sa buhay kaya naman siya’y mapagpasensya at makatwiran. Sa halip na gantihan ng galit at poot ang bumabatikos sa kanya, ginagawa niya itong isang oportunidad upang turuan at maliwanagan ang isipan ng mga tao. Ang ipinapairal niya’y katwiran, hindi galita at poot.

Sa ating panahon ngayon malimit tayong makatagpo ng mga taong salungat sa ating mga pananaw o opinion. Sa mga sitwasyong ito ba’y poot o katwiran ang umiiral sa atin. Katulad ni Jesus, ginagamit ba natin itong pagkakataon upang turuan at maliwanagan ang bumabatikos sa atin? O tayo ba’y bumababa sa lebel ng mga nagungutya sa atin sa pamamagitan ng pagganti ng masasamang salita?

Enero 25, 2015; Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon; Kapistahan ng Pagbabalik-loob ni San Pablo Apostol

Marcos 1:14-20

Nang ibinilanggo na si Juan, si Jesus ay nagpunta sa Galilea at ipinangaral doon ang Magandang Balitang mula sa Diyos. Sinabi niya, "Dumating na ang takdang panahon. Malapit nang maghari ang Diyos! Kaya magsisi na kayo't talikuran ang inyong mga kasalanan. Paniwalaan na ninyo ang Magandang Balita!" Habang naglalakad si Jesus sa tabi ng Lawa ng Galilea, nakita niya ang magkapatid na Simon at Andres na nanghuhuli ng isda sa pamamagitan ng lambat. Sila'y kapwa mga mangingisda. Sinabi ni Jesus sa kanila, "Sumunod kayo sa akin at kayo'y gagawin kong mangingisda ng mga tao." Pagkasabi niya nito'y agad iniwan ng magkapatid ang kanilang mga lambat at sumunod sa kanya.

Nagpatuloy siya sa paglalakad, at sa di-kalayuan ay nakita naman niya ang magkapatid na Santiago at Juan, na mga anak ni Zebedeo. Sila'y nasa kanilang bangka at nag-aayos ng mga lambat. Tinawag din sila agad ni Jesus at sila ay sumunod din sa kanya. Iniwan nila sa bangka ang kanilang ama na kasama ang kanilang mga upahang manggagawa.

Pagninilay:

“Sumunod kayo sa akin at gagawin ko kayong mamamalakaya ng tao” Pagkatapos kong basahin ang katagang ito mula sa Panginoong Jesus, tinanong ko ang aking sarili, “Kaya ko bang iwan ang aking lambat at sumunod kay Kristo kung siya’y darating at ako’y tawagin katulad ng pagtawag niya kay Simon at Andres? Ito’y nangangahulugan nang pag-iwan ng lahat ng aking pag-aari at ng mga mahal ko sa buhay. Ako’y nakasisigurong marami sa atin ang magdadalawang-isip bago sumagot ng OO sa katanungang ito. Ako, mismo ay magpapakatotoo. Bilang isang ina ng limang supling at dahil na rin sa mga tungkuling kaakibat nito, para sa akin ito’y mahirap gawin. Subalit mayroon din kasabihan:”Pag gusto may paraan, pag ayaw may dahilan.” Datapwat ang pagtugon sa Kanyang panawagan ay nangangahulugan din ng pagtanggap ng hamon ng pagiging isang alagad. At sa ganang akin ang pagiging alagad ay napakalaking salita. Hindi mo ito magagampanan kung hanggang salita lamang ang pagsunod mo kay Kristo. Kailangan nang buo mong pusong pagtalima, hindi lamang pahapyaw. Dapat alam mo ang mga turo ni Jesus nang sa gayon ay maibahagi mo ito sa mga tao. Hindi ka lang dapat magaling sa salita, dapat magaling ka rin sa gawa, at naisasabuhay mo ang iyong itinuturo.

Ngayon sa sagot sa tanong na: “Maaari ko bang iwan ang aking lambat at sumunod kay Kristo?” Kung ang Paginoon ang siyang tumatawag, sino ako upang tumanggi? Siyempre, ako’y susunod sa kanyang tawag. 

Sa isang banda at ayon sa aking makakaya, tinuturuan ko ang aking mga anak lumaking mabubuting tao, hindi lamang sa salita kundi sa pamamagitan ng pagiging magandang halimbawa sa iba. Para sa akin. ang pagiging ina ay isa ring anyo ng tawag mula kay Kristo at ang pagiging alagad ay nagsisimula sa tahanan.