Tuesday, February 10, 2015

Pebrero 10, 2015; Santa Escolastica, dalaga

Marcos 7:1-13

Lumapit kay Jesus ang mga Pariseo kasama ang ilang tagapagturo ng Kautusan na galing pa sa Jerusalem. Nakita nila ang ilan sa mga alagad niya na kumakain nang hindi muna naghuhugas ng kamay ayon sa kinaugalian. (Sapagkat ang mga Judio, lalo na ang mga Pariseo, ay hindi kumakain hangga't hindi muna sila nakapaghuhugas ng kamay ayon sa kaugaliang minana nila mula sa kanilang mga ninuno. Hindi rin sila kumakain ng anumang galing sa palengke nang hindi muna ito hinuhugasan. a Marami pa silang sinusunod na katuruang minana, tulad ng paghuhugas ng mga tasa, pitsel, sisidlang tanso, at mga higaan. Kaya tinanong si Jesus ng mga Pariseo at ng mga tagapagturo ng Kautusan, "Bakit hindi sumusunod ang mga alagad mo sa mga turo ng ating mga ninuno? Kumakain sila nang hindi muna naghuhugas ng kamay ayon sa kaugalian."

Sinagot sila ni Jesus, "Mga mapagkunwari! Tama nga ang sinabi ni Isaias tungkol sa inyo, nang kanyang isulat,'Ang paggalang sa akin ng bayang ito ay pakunwari lamang, sapagkat ito'y sa bibig at hindi sa puso bumubukal. Walang kabuluhan ang kanilang pagsamba, sapagkat itinuturo nilang galing sa Diyos ang kanilang mga utos.' Winawalang-kabuluhan ninyo ang utos ng Diyos, at ang sinusunod ninyo'y mga katuruan ng tao."

Sinabi pa ni Jesus, "Ang gagaling ninyo! Para lamang masunod ang inyong mga tradisyon, pinapawalang-bisa ninyo ang utos ng Diyos! Halimbawa, iniutos ni Moises na 'Igalang mo ang iyong ama at ina', at 'Ang sinumang lumait sa kanyang ama o ina ay dapat patayin.' Ngunit itinuturo naman ninyo na kapag sinabi ng isang tao sa kanyang ama o ina, 'Naihandog ko na sa Diyos c ang mga tulong ko sa inyo'; ang taong iyon ay hindi na ninyo pinapatulong sa kanilang mga magulang. Sa gayong paraan, pinapawalang-bisa ninyo ang salita ng Diyos sa pamamagitan ng mga itinuturo ninyo. At marami pa kayong itinuturong katulad nito."


Pagninilay:

Noong mga bata ang mga anak ko sila ay nagbakasyon sa bahay ng aking matalik na kaibigan na isang miyembro ng Iglesia ni Kristo. Nalaman ko na sila ay sinama sa pagsamba ng aking kaibigan sa kapilya ng Iglesia ni Kristo. Dahil sa sila’y bata pa sumama sila ngunit pag-uwi sa amin nagtanong sila kung kasalanan ang ginawa nila. Ang sabi ko mabuti pa magkumpisal kayo at ng malaman niyo. Gayon nga ang ginawa nila at pinagdasal sila ng Act of Contrition at ilang panalangin. Pinayuhan sila na huwag na muli gawin iyon mga bagay na iyon pagkat baka mailto sila sa mga turo at tradisyon ng simbahan at aral ng Panginoon.

Wednesday, February 4, 2015

Pebrero 9, 2015

Marcos 6:53-56

Tumawid sila sa ibayo at pagdating sa Genesaret ay dumaong sila sa pampang. Pagbabang-pagbaba nila, nakilala agad siya ng mga tao. Kaya't nagmadaling nilibot ng mga tao ang mga karatig-pook at sinundo ang mga maysakit. Dinadala nila ang mga nakaratay sa higaan, saanman nila mabalitaang naroon si Jesus. At saan man siya pumunta, sa nayon, sa lunsod, o sa kabukiran, agad na inilalapit sa kanya ang mga may karamdaman at ipinapakiusap sa kanya na mahawakan man lamang nila ang laylayan ng kanyang damit. At ang lahat ng makahawak dito ay gumagaling.


Pagninilay:

Paniniwalang may pananampalataya ay isang makabuluhang solusyon upang malunasan ang mga problema gaya ng sakit, lungkot, alalahanin, takot at iba na katulad nito. Dahil sa ating paniniwalang si Hesus ang pinagmulan ng lahat, madali itong makakamit kung matibay ang pundasyon. Maraming mga pangyayari na dahil sa pananampalataya ang mga malulubhang sakit o buhay na may taning na ay guma-galing. 

Gaya ng nangyari sa aming buhay, dinala namin sa isang prayer meeting ang aming may sakit na anak sa aming pakikinig sa Salita ng Diyos gumaling ang aming anak sa oras din ‘yon. Tunay nga, pananampalataya sa Diyos ay magbi-bigay sa atin ng kapahingahan.

(Danny Borlaza)


Pebrero 8, 2015; Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon

Marcos 1:29-39

Mula sa sinagoga, si Jesus, kasama sina Santiago at Juan, ay nagtuloy agad sa bahay nina Simon at Andres. Noon ay nakahigang nilalagnat ang biyenan ni Simon at ito'y agad nilang sinabi kay Jesus. Kaya't nilapitan ni Jesus ang babae, hinawakan ito sa kamay at ibinangon. Noon di'y gumaling ito at naghanda ng pagkain para sa kanila.

Pagsapit ng gabi, pagkalubog ng araw, dinala kay Jesus ang lahat ng maysakit at ang mga sinasapian ng demonyo. Halos lahat ng mga tagaroon ay nagkatipon sa harap ng bahay. Pinagaling ni Jesus ang maraming maysakit, anuman ang kanilang karamdaman. Pinalayas din niya ang mga demonyo, at hindi niya hinayaang magsalita ang mga ito sapagkat alam nila kung sino siya.

Madaling-araw pa'y bumangon na si Jesus at nagpunta sa isang lugar kung saan maaari siyang manalanging mag-isa. Hinanap siya ni Simon at ng mga kasama nito, at nang matagpuan siya ay sinabi nila, "Hinahanap po kayo ng mga tao." Ngunit sinabi niya sa kanila, "Kailangang pumunta rin tayo sa mga karatig-bayan upang makapangaral ako roon. Ito ang dahilan ng pagparito ko." Nilibot nga ni Jesus ang buong Galilea. Nangaral siya sa kanilang mga sinagoga at nagpalayas ng mga demonyo.


Pagninilay:

Ako’y naniniwala at nagtitiwala sa Panginoon. Ilang beses o pagkakataon na pinadama niya ang pagmamahal niya sa akin. Sa tuwing ako’y nahaharap sa mga pagsusubok dali-dali ako tumatakbo sa Panginoon pagkat alam kong siya lamang ang makakatulong sa akin. Alam niya kung ano ang nararapat at hindi nararapat sa akin, kung ano ang mabuti at hindi mabuti. Tinutulungan ako ng Panginoon tumutulong din ako sa aking kapwa. Ang pagtulong, pagmamahal at pagkahiya sa ating kapwa ay maghahatid sa kanila ng kabutihang loob ng Diyos.

Pebrero 7, 2015

Marcos 6:30-34

Bumalik kay Jesus ang mga apostol at iniulat nila sa kanya ang lahat ng kanilang ginawa at itinuro. Subalit napakaraming taong dumarating at umaalis, at hindi na nila makuhang kumain. Kaya't sinabi ni Jesus sa mga alagad, "Magpunta tayo sa isang lugar na kung saan maaari tayong makapagsarilinan, at upang makapagpahinga kayo nang kaunti." Umalis nga silang sakay ng isang bangka, at nagpunta sa isang ilang na lugar.

Ngunit maraming nakakita sa kanilang pag-alis at nakaalam kung saan sila pupunta. Kaya't ang mga tao mula sa lahat ng bayan ay patakbong pumunta sa lugar na iyon at naunahan pa nila sila Jesus. Pagbaba ni Jesus sa bangka, nakita niya ang napakaraming tao. Nahabag siya sa kanila sapagkat para silang mga tupang walang pastol, kaya't sila'y tinuruan niya ng maraming bagay.


Pagninilay:

Ako ay isang manggawa sa simbahan simula pa noong ako ay 18, ngayon na nasa 35 taong gulang na kung saan ang aking kabiyak sa puso ay isa ring maggagawa sa simbahan na may isang anak at kasalukuyang isa pa sa aking sinapupunan. Ang paglilingkod na ito ay aking pinagpa tuloy sa loob ng 18 taon. Biro ko sa aking sarili, bilang isang manggagawa sa simbahan ay ang di pagtatamo ng pasasalamat. Walang sweldo, walang bakasyon, walang pasasalamat at minsan ka lang kalugdan; ang malimit ay ang pagbabatikos sa iyong pagkukulang. Kahit na sinong matinong tao pipiliin maging isang simpleng parokyano ng simbahan; ang pag punta sa simbahan sa araw ng Linggo, pagbibigay ng bente pesos sa koleksyon at pagbibigay naman ng singkwenta pesos na kung saan ang aming purok ang na atasan na manguna sa banal na misa.

Ganun pa man ako at ang aking asawa ay pinili ang mag silbi hanggang kaya sa kabila ng pagpapalaki ng bagong pamilya. Andito pa rin kami sa kabila rin na ang aming mga kasama dati ay mga nagsipag hinto sa pagsilbi sa simbahan. Pinili din namin ang manatili sa kabili ng pahirap na pahirap na pagsamahin an gaming mga oras sa serbisyo. Bakit? Si Hesus ang nag atas nito sa amin. Bakit? Dahil si Hesus ay piniling manatili sa piling ng kanyang mga apostoles, na dumaig sa pag-ibig at awa sa mga taong sumusunod sa kanya. Sa kabila ng pagsilbi sa kanya ay nagangahulugang paglayo sa Diyos. Marami ang inani ngunit konti ang uma-ani. Binigyan niya kami ng talentongsa larangan ng pag-awit upang ito ay ibahagi sa aming kapwa. At ang importante sa lahat, pinili namin ito dahil ito ang kanyang atas. Ang pag silbi sa kanya ay nangangahulugang mahal niya din kami at kami’y ganun din at ang kanyang pagsang-ayon ay isang hudyat ng pag anyaya na aming ipagpa tuloy ang pag silbi sa kanya.

(Janice Casalo)

Pebrero 6, 2015; San Pedro Bautista, San Pablo Miki at mga kasama, mga martir

Marcos 6:14-29

Nakarating kay Haring Herodes b ang balita tungkol kay Jesus, sapagkat bantog na bantog na ito. May mga nag-aakala na si Juan na Tagapagbautismo ay muling nabuhay… Ngunit mayroon ding nagsasabi na siya si propeta Elias. At may iba pang nagsasabing, "Siya'y isang propeta, katulad ng mga propeta noong unang panahon." Nang ito'y marinig ni Herodes, sinabi niya, "Siya ay si Juan na aking pinapugutan ng ulo. Muli siyang nabuhay." Si Herodes mismo ang nagpahuli at nagpabilanggo kay Juan dahil sa kagustuhan ni Herodias. Sapagkat laging sinasabi ni Juan kay Herodes, "Labag sa batas na kasamahin mo ang asawa ng inyong kapatid!" At dahil dito, si Herodias ay nagkimkim ng galit kay Juan at ibig niya itong ipapatay. Ngunit hindi niya ito magawa sapagkat alam niyang natatakot si Herodes kay Juan. Itinuturing ng hari na si Juan ay taong matuwid at banal, at sinisikap niyang huwag itong mapahamak. Gustung-gusto niyang makinig kay Juan kahit na labis siyang nalilito sa mga sinasabi nito.

Subalit nagkaroon din ng pagkakataon si Herodias na ipapatay si Juan nang sumapit ang kaarawan ni Herodes. Si Herodes ay nagpahanda ng malaking salu-salo at inanyayahan niya ang kanyang mga opisyal, mga pinuno ng hukbo, at ang mga pangunahing mamamayan ng Galilea. Nang pumasok ang anak na babae ni Herodias d at nagsayaw, labis na nasiyahan si Herodes at ang mga panauhin, kaya't sinabi ng hari sa dalaga, "Hingin mo ang anumang nais mo at ibibigay ko sa iyo." Naipangako rin niya sa dalagang, "Ibibigay ko sa iyo ang anumang hingin mo, kahit pa ang kalahati ng aking kaharian."

Kaya't lumabas ang dalaga at tinanong ang kanyang ina, "Ano po ang hihingin ko?" "Ang ulo ni Juan na Tagapagbautismo," sagot ng ina. Mabilis na nagbalik ang dalaga sa kinaroroonan ng hari at sinabi niya, "Ang nais ko'y ibigay ninyo sa akin ngayon din ang ulo ni Juan na Tagapagbautismo, na nakalagay sa isang pinggan." Labis na nalungkot ang hari, subalit dahil sa kanyang sumpang narinig ng mga panauhin, hindi niya matanggihan ang dalaga. Kaagad niyang iniutos sa isang kawal na dalhin sa kanya ang ulo ni Juan. Sumunod nga ang kawal at pinugutan niya ng ulo si Juan sa loob ng bilangguan. Inilagay niya ang ulo sa isang pinggan at ibinigay sa dalaga. Ibinigay naman iyon ng dalaga sa kanyang ina. Nang mabalitaan ito ng mga alagad ni Juan, kinuha nila ang kanyang bangkay at inilibing.


Pagninilay:

May kasabihan “Ang pagsasabi ng tapat ay pagsasama ng maluwat” ngunit malimit kabaligtaran ang nangyari. Sa kadahilanang hindi pagtanggap ng kamalian, minamasama ng tao ang anumang pag puna sa maling gawi sa kabila ng pagmamalasakit nito. Resulta ng hindi pagkaka-unawann at pagkaka-sundo.

Sa panahon ngayon na maraming katiwalaan na pangyayari sa ating pamahalaan, may mga taong naglakas ng loob na isiwalat ang kanilang nalalaman dahil mataas ang katungkulan at makapangyarihan ang mga sangkot napapa-ikot nila ang batas.

(Sis. Lina Esguerra)

Pebrero 5, 2015; Santa Agata, dalaga at martir

Marcos 6:7-13

Tinawag niya ang Labindalawa at isinugo sila nang dala-dalawa. Sila ay binigyan niya ng kapangyarihang magpalayas ng masasamang espiritu, at pinagbilinang, "Sa inyong paglalakbay, huwag kayong magdadala ng anuman, maliban sa tungkod. Huwag din kayong magdadala ng pagkain, bag, o pera. Magsuot kayo ng sandalyas ngunit huwag kayong magdadala ng bihisan." 

Sinabi rin niya sa kanila, "Kapag kayo ay pinatuloy sa isang bahay, manatili kayo roon hanggang sa inyong pag-alis sa bayang iyon. Kung ayaw kayong tanggapin o pakinggan sa isang bayan, umalis kayo roon at ipagpag ninyo ang alikabok sa inyong mga paa, bilang babala sa mga tagaroon." Humayo nga ang Labindalawa at nangaral na ang mga tao ay dapat magsisi at tumalikod sa kanilang mga kasalanan. Pinalayas nila ang mga demonyo mula sa mga sinasapian ng mga ito; pinahiran nila ng langis ang maraming maysakit at pinagaling ang mga ito.


Pagninilay:

Bahagi ng aming teaching at training upang ako ay maging shepherd sa isang covenant community ako ay pinadala sa isang komunidad ng wala ng panahon sumampalataya ay malaman ang kautusan ng Diyos at makilala ang Panginoon. Para kaming mga apostol ng Panginoon sinugo niya sa bahay bahay upang gampanan ang misyong magpalaganap ng pananampalataya. Mahirap ang misyon ngunit tinupad ko at ng aking misyon ang misyon pagkat nais ko maging isang pastol o shepherd ng community namin. Nagtiwala ako sa Panginoon na sasamahan niya ako sa mga laban ko at gagabayan niya ako sa pakikipag-usap sa mga tao. Sa awa niya nakapasa ako sa gawain na iyon.

Tuesday, February 3, 2015

Pebrero 3, 2015; San Blas, obispo at martir

Marcos 5:21-43

Si Jesus ay sumakay sa bangka at bumalik sa kabilang ibayo. Nasa baybayin pa lamang siya ng lawa ay dinumog na siya ng napakaraming tao. Naroon din ang isang tagapamahala ng sinagoga na ang pangalan ay Jairo. Pagkakita kay Jesus, siya'y lumuhod sa paanan nito at nagmamakaawa, "Nag-aagaw-buhay po ang anak kong dalagita. Maawa po kayo, sumama kayo sa akin at ipatong ninyo sa kanya ang inyong kamay upang siya ay gumaling at mabuhay!" Sumama naman si Jesus. Ngunit sumunod din sa kanya ang napakaraming tao, kaya't halos maipit na siya.Kasama rin doon ang isang babaing labindalawang taon nang dinudugo. Hirap na hirap na siya sa sakit na iyon, at marami nang doktor ang sumuri sa kanya. Naubos na ang kanyang ari-arian sa pagpapagamot ngunit hindi pa rin siya gumagaling. Sa halip, lalo pang lumala ang kanyang karamdaman. Nabalitaan niya ang tungkol kay Jesus kaya't nakipagsiksikan siya hanggang sa makalapit sa likuran ni Jesus, at hinipo ang damit nito, sapagkat iniisip niyang: "mahipo ko lang ang kanyang damit, gagaling na ako." Agad ngang tumigil ang kanyang pagdurugo at naramdaman niyang magaling na siya… sinabi sa kanya ni Jesus, "Anak, pinagaling ka ng iyong pananampalataya. Umuwi ka na at ipanatag mo ang iyong kalooban. Ikaw ay magaling na."

Habang nagsasalita pa si Jesus, may ilang taong dumating mula sa bahay ni Jairo. "Patay na po ang inyong anak. Huwag na po ninyong abalahin ang Guro," sabi nila. Ngunit nang marinig ito ni Jesus, sinabi niya kay Jairo, "Huwag kang mawalan ng pag-asa; manampalataya ka lamang." … 

Nang dumating sila sa bahay ni Jairo, nakita ni Jesus na nagkakagulo ang mga tao, may mga nag-iiyakan at nananaghoy. Pagpasok niya ay kanyang sinabi, "Bakit kayo nagkakagulo at nag-iiyakan? Hindi patay ang bata. Siya'y natutulog lamang." Dahil sa sinabi niya, pinagtawanan siya ng mga tao... Hinawakan ni Jesus ang kamay ng bata at sinabi, "Talitha koum," na ang ibig sabihi'y "Ineng, bumangon ka!" Noon di'y bumangon ang bata at lumakad, at labis na namangha ang lahat. Ang batang ito'y labindalawang taong gulang na. Mahigpit na ipinagbilin ni Jesus na huwag nilang sasabihin kaninuman ang nangyari. Pagkatapos, iniutos niyang bigyan ng pagkain ang bata.


Pagninilay:

Noong nakaraang taon tumawag sa akin ang aking hipag kung maari ko daw ipagdasal at isama sa aking araw-araw na ipanalangin ang bayaw ko na kapatid niya gawa ng sinabi ng Doktor na wala ng lunas ang sakit niya, nasa 4th stage na ng kanser sa baga. Nanalangin ako araw-araw sa Diyos. Humihingi ng awa upang pagalingin ang aking bayaw, inaalay ko ang komunyon ko sa kanya tuwing ako’y magkokomounyon at nag-fasting ako sa kanya. Nagrorosaryo ako ng 5 misteryo araw-araw, alay ko pa rin sa ikagagaling niya at nagnonobena sa mahal na Birhen Maria, Divine Mercy Sacred Heart of Jesus at nagrorosaryo ng precious blood of Jesus. Humingi rin ako ng tulong kay Lolo Uweng. 

Pagkaraan ng ilang buwan bago magpasko tuwang-tuwa ako, tumawag ang hipag ko sa huling punta nila sa doktor sinabi sa kanila na wala ni bakas na may kanser ang aking bayaw sabi pa ng Doktor milagro ang nangyari sa aking bayaw naiyak ako sa tuwa at agad nagpasalamat sa Panginoon at nagpamisa ako ng pasasalamat sa paggaling ng bayaw ko. Nag reunion kami nakita ko siya, bagamat payat, siya ay magaling na. Mula noon ang pamilya ng bayaw ko ay nanalig at sumasampalataya sa Panginoon. Inalis na niya ang mga bisyo niya. Napagtanto niya na mahalagang lumapit at kumapit sa Panginoon sa lahat ng oras.